නුඹ සිටියා සිතිජ ඉමේ නැග එන පුන් සඳ වෙලා
අසරණ වී සිටියෙමි ඔබ වැළඳගන්න බැරි වෙලා
කිම ඔබ මා තනි කර ගොස් සිතිජ ඉමේ නැවතිලා
පෙනේවි ඔබ සැමදා බොඳ වූ ඡායාවක් ලෙසින්
සිතිජ ඉමේ නැග එන දිදුලන පුරපස සඳ තුළින්
මා දිවියට එළිය දෙමින් පෙර දා නිලුපුල් නෙතින්
ඇයි කඳුලක් බිම හෙළුවේ හිරුගේ දිලි මිණි නෙතින්
ඔරුව නැගේ බාධක රළ පෙළ මැද ලොවටම හොරා
සිහි වේ අවසන් දිනය ද පිය නැගි පාසල කරා
මැවෙනා සඳ බොඳ වූ රුව සුනිල ගුවන් තල අරා
නොපෙනේ අඳුරෙහි ඔරුව ද මා හැර එන ඔබ කරා
ගවු ගණනක් දුර ගෙවුවත් ධීවර ගීතය ගයා
අඳුර මැදින් යන ගමනකි මුදු සඳ එළියම සොයා
මා සිහි වී ආපසු එයි සයුරෙහි ඉම වෙත නොයා
පැමිණෙන තුරු බලා හිඳිමි නිදි නැති නෙතු යුග අයා
මුදු ගුණ රැඳි සඳ නැති ලොව නොකරයි හිරු හුදෙකලා
නමුදු දනිමි සඳ වෙත ඇත ඇල්ම තවත් ලිය ලලා
හැකි වුවහොත් යම් දිනකදි එන්න සයුර පීනලා
හිරු සඳු හට මැදි වන්නෙමි දිදුලන තරුවක් වෙලා
-2003-
෴
No comments:
Post a Comment