නුඹෙ මතකය කෙනිත්තුවා මගෙ නෙතු අග
කඳුලු කැට වැළපුණා රූරා වැටෙන්නට
ඒත්
නැති නිසා නිදහසක් කඳුලකටවත් හිනැහෙන්නට
ලියන්න ගත්තා කවියක්
දුක තුනී වී යන්නට...
දහසක් වදන් ගලා ආවා ම සිතට
මිහිරි අතීතය...
සොඳුරු මතක...
කෙළි කවට සිනා...
සීතල මද නළ...
කණාමැදිරි...
...
..
.
වරුවක් පොරබැද්දා මං වදන් සමග
දුන්නේ නෑ මට ඉස්පාසුවක් ඔබේ මතකය
ගලපා ලියන්නට එක් පදයක් තරම් වත්!
...
...
...
මළ පාලුවක් දැණුනා මගෙ හිතට
...
...
...
නුඹ සිටියා නම් ළඟ
නගේ කියා අමතන්නට...!
- 2010 ජනවාරි -
෴
No comments:
Post a Comment