කාව්‍ය මඤ්ජරී: සංඛ

දුටිමි බැස යන මළ හිරු සිතිජ ඉමේ
නැග එන සඳ මඬල ද ගිල ගනිත කළු වළාවෝ
දනන් තුටු සයුරේ ගිල්වන සයුරු තෙර අභියස
හුදෙකලා ව සිටියෙම්...

වැල්ලේ නැගෙන සහසක් පා සටහන්
මකා දමද්දී උමතු දළ රළ
රළ පෙළින් නොමැකුණු පා සටහන් වැලක
හිමිකරු දුටිමි.