Pages

Tuesday, May 25, 2010

කමා කළ මැන පුතුනි


නිහඬ බව
නිසල බව
සසල කළ මා සිත් අභියස
හොල්මන් කරන්නට විය
බියෙන් ඇලළුණු නුඹේ නෙතු යුග

මවු තුරුලට පෙර
මා තුරුලෙහි සැනසුණු නුඹ
මා ඇකයෙහි නැළවුණු නුඹ
කර දඬු උස් ව
මිනිසෙකු වීමට මත්තෙන්
මා
නුඹ හමුවෙහි බිළිඳකු වීමි...

දකිමින් දිවා රෑ
බියෙන් ඇලළුණු නුඹේ නෙතු යුග
නො මියෙමින් මියැදෙමි
දහස් වරක්

කමා කළ මැන පුතුනි

මෙ හැම රළු පරළුකම්
හෙට දින විකසිත වන
සුපිපි සුවඳැති මලක් වෙනුවෙනි!




No comments:

Post a Comment